ΧΑΡΗΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ: ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ "ΝΕΟ ΚΟΣΜΟ": "ΣΤΕΓΝΩΣΑΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΜΟΥ"
"Στέγνωσαν τα δάκρυά μου"
![](http://1.bp.blogspot.com/_UZivqxus1H4/SaJxW8ApDuI/AAAAAAAABAk/ClVZCiEAfmE/s400/Harry+and+Socrates+Nicolaides.jpg)
H συγκίνηση είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα του Σωκράτη Νικολαΐδη και του γιου του Χάρη, μετά την απελευθέρωση του τελευταίου και την επιστροφή του στη Μελβούρνη. Φώτο: Πάνος Κακαλιάς
Ο Χάρης Νικολαΐδης μιλά αποκλειστικά στο "Νέο Κόσμο" για τις συνθήκες στη φυλακή, την επιστροφή του στη Μελβούρνη, το αντάμωμα με τη μητέρα του
ΤΟΥ ΣΩΤ. ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗ
"Έχω δει το φιλμ "Εξπρές του Μεσονυκτίου" και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι αυτά που έζησα εγώ σε μπουντρούμι της Μπανγκόκ ήταν πολύ χειρότερα", δήλωσε στο "Νέο Κόσμο" ο πρώην συντάκτης μας, Χάρης Νικολαΐδης, φανερά εξαντλημένος, αλλά και ανακουφισμένος, που ο εφιάλτης του τελείωσε.
"Ακόμα νοιώθω τις αλυσίδες στα χέρια και τα πόδια μου. Ούτε σε ζώα δεν συμπεριφέρονται έτσι". Όπως μάς εξήγησε, στη φυλακή όπου κρατείτο, υπήρχαν άλλες 20.000 κρατούμενοι.
"Οι περισσότεροι βαρυποινίτες. Δολοφόνοι, βιαστές, έμποροι όπλων", λέει για τις συνθήκες κράτησής του και συνεχίζει: "Σε κάθε κελί στοιβαγμένοι από 60 έως και 90 άτομα. Δεν υπήρχε χώρος ούτε για να είσαι όρθιος. Βρωμιά παντού. Το κελί έχει μια τουαλέτα. Μια τρύπα στο έδαφος και δεν έχει εξαερισμό. Κοιμόμουν με μια μάσκα, για να μην προσβληθώ από φυματίωση ή πνευμονία. Μας έδιναν γάλα σόγια το πρωί και μετά πλενόμασταν σε κάτι γούρνες με νερό που ήταν βούρκος. Το νερό άλλαζε κάθε εβδομάδα. Το φαγητό μας ήταν, κυρίως, ψαροκόκαλα και βραστό νερό. Δεν το μπορούσα με τίποτα. Στη φυλακή κυκλοφορούσαμε ξυπόλητοι και ανάμεσά μας ήταν δεκάδες γάτες τις οποίες άλλοι κρατούμενοι έκαιγαν με τσιγάρα. Το πάτωμα ήταν γεμάτο από ψαροκόκαλα, εμετό και ακαθαρσίες".
Ο Χάρης μάς είπε ότι αρκετές φορές κρατούμενοι πέθαιναν στο κελί τους και έμεναν εκεί τα πτώματά τους έως την επόμενη μέρα.
"Τουλάχιστον δώδεκα άτομα πέθαναν στο δικό μου κελί", είπε, ενώ ανέφερε ότι οι φύλακες έδερναν κρατούμενος με μακριά, χοντρά ξύλα.
ΕΠΕΣΕ ΣΤΟ... ΒΟΘΡΟ
Την περασμένη Πέμπτη, ο Χάρης ενημερώθηκε για την απονομή χάριτος από τον βασιλιά.
"Η ημέρα αυτή θα μου μείνει αξέχαστη", λέει και εξηγεί:
"Το πρωί έπεσα μέσα σ' ένα βόθρο με ακαθαρσίες. Πάτησα σε κάποια ξύλα που ήταν σάπια και έπεσα στο βόθρο. Παρά λίγο να πνιγώ μέσα στις ακαθαρσίες. Λίγο αργότερα, ενημερώνομαι ότι θα αποφυλακιστώ. Και πριν προλάβω να συνέλθω, μου λένε ότι η μητέρα μου έπαθε εγκεφαλικό και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση".
Από το αεροδρόμιο της Μελβούρνης πήγε κατευθείαν στο ίδρυμα όπου νοσηλεύεται η μητέρα του, Δέσποινα Νικολαΐδη, η οποία μην αντέχοντας τις δοκιμασίες των τελευταίων έξι μηνών υπέστη εγκεφαλικό.
"Η μητέρα μου δεν μπορεί να μιλήσει. Δεν ξέρουμε αν καταλαβαίνει καλά-καλά", μάς είπε ο Φώτης Νικολαϊδης, αδελφός του Χάρη, προσθέτοντας:
"Θα δούμε αν θα γνωρίσει τον Χάρη".
Φυσικά και τον γνώρισε. Με το που την πλησίασε καυτά δάκρυα άρχισαν να τρέχουν στα μάγουλα της κυρα-Δέσποινας.
Δεν μπορούσε, όμως, να του μιλήσει, παρά μόνο έλεγε "ναι, ναι, αγόρι μου". Ο Χάρης την είχε επί ώρες στην αγκαλιά του και την χάϊδευε.
"Θέλω να την ξαναδώ όπως ήταν πριν", μάς είπε ενώ ο πατέρας του Σωκράτης εξέφρασε την ευχή η επιστροφή του γιου του να βοηθήσει και στην αποκατάσταση της υγείας της συντρόφου του.
ΘΑ ΓΡΑΨΕΙ ΒΙΒΛΙΟ
O Χάρης Νικολαϊδης σκέφτεται να γράψει βιβλίο όπου θα εξιστορεί τον εφιάλτη που έζησε στο μπουντρούμι της Μπανγκόκ.
Μάς είπε, όμως, ότι θέλει να του περάσει ο "θυμός του", εκφράζοντας την ελπίδα "κανένας άλλος Αυστραλός να μην χρειαστεί να υποστεί μία δοκιμασία σαν αυτήν που πέρασα τους τελευταίους πεντέμισι μήνες".
"Θέλω το βιβλίο αυτό να μην έχει ρατσιστική χροιά. Όντως, έζησα έναν εφιάλτη, εξαιτίας κάποιων ακραίων καταστάσεων και ειδικών συνθηκών, αλλά θέλω να υπογραμμίσω ότι οι Ταϊλανδοί είναι ευγενικός, φιλόξενος, ζεστός λαός και τους αγαπώ".
Ο ίδιος, κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο της Μελβούρνης, υπογράμμισε ότι χωρίς τη συμπαράσταση της φίλης του, Τζιντάνα, που τον συνόδευσε πίσω στην Αυστραλία, ίσως να μην τα κατάφερνε.
"Για μένα, η Τζιντάνα υπήρξε ένας βράχος που με στήριζε", είπε χαρακτηριστικά.
Ο Αυστραλός υπουργός Εξωτερικών, κ. Στίβεν Σμιθ, με δήλωσή του, μετά την απελευθέρωση του Νικολαΐδη, ανέφερε ότι "η ταχύτατη απονομή χάριτος και η άμεση απέλασή του στην Αυστραλία δείχνει τις καλές σχέσεις της χώρας με την Ταϊλάνδη".
Σύμφωνα με τον κ. Σμιθ, πριν την καταδίκη του ομογενή συγγραφέα και δημοσιογράφου, η κυβέρνησή του δεν μπορούσε να κάνει πολλά, γιατί θα φαινόταν ως παρέμβαση στη νομοθεσία ξένης χώρας.
Όταν, όμως, υποβλήθηκε η αίτηση χάριτος η Αυστραλία την υποστήριξε με θέρμη.
Μαζί του συμφώνησε και ο Αυστραλός δικηγόρος του Νικολαΐδη, Μαρκ Ντιν, ο οποίος είπε ότι, μετά την ολοκλήρωση της νομικής διαδικασίας, η Αυστραλία ενήργησε αποφασιστικά και αποτελεσματικά.
Ο κ. Ντιν επαίνεσε την άριστη συνεργασία μεταξύ της αυστραλιανής κυβέρνησης και των Αρχών της Ταϊλάνδης που οδήγησε στην απελευθέρωσή του.
"Φαίνεται ότι η κυβέρνηση της Αυστραλίας ασχολήθηκε με την υπόθεση σε πολιτικό επίπεδο, που σημαίνει ότι ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών ανέλαβε την υπόθεση του Χάρη. Ως εκ τούτου, η διαδικασία ολοκληρώθηκε όσο ήταν το δυνατόν γρηγορότερα" είπε.
Πρόσθεσε, όμως, ότι σε καμιά περίπτωση ο Νικολαΐδης δεν έπρεπε να συλληφθεί αρχικά και να καταδικαστεί.
"Η προηγούμενη κυβέρνηση τον χρησιμοποίησε κατά απαράδεκτο τρόπο για να δείξει ότι είχε την εύνοια της μοναρχίας. Γι' αυτό του άσκησε και δίωξη", είπε ο κ. Ντιν.
Ως γνωστόν, ο βασιλιάς της Ταϊλάνδης έκανε δεκτό το αίτημα του ομογενή συγγραφέα και δημοσιογράφου Χάρη Νικολαΐδη για απονομή βασιλική χάριτος.
Πριν ένα μήνα, ο Χάρης Νικολαΐδης είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση τριών ετών γιατί το δικαστήριο έκρινε ότι πρόσβαλε τη βασιλική οικογένεια με μια αναφορά του λίγων αράδων σε ένα μυθιστόρημα που πούλησε μόνο επτά αντίγραφα.
ΞΕΧΩΡΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
"Είμαι ευτυχισμένος, ζαλισμένος και δεν το πιστεύω ακόμα ότι είμαι ελεύθερος και πίσω στη Μελβούρνη", δήλωσε το Σάββατο, μετά την απελευθέρωσή του, την απέλασή του και την επιστροφή του στη Μελβούρνη.
Η υποδοχή του Νικολαΐδη στο αεροδρόμιο της Μελβούρνης ήταν ιδιαίτερα συγκινητική και η επιστροφή του ήταν πρώτο θέμα στα αυστραλιανά, αλλά και διεθνή μέσα ενημέρωσης.
Με δάκρυα στα μάτια, τον υποδέχθηκαν ο πατέρας του Σωκράτης και ο αδελφός του Φώτης.
Ο Χάρης Νικολαΐδης ευχαρίστησε τον αυστραλιανό λαό και τα μέσα ενημέρωσης για την συμπαράστασή του όλο αυτό το διάστημα που "ζούσε έναν εφιάλτη".
Μιλώντας στους δημοσιογράφους, τόνισε με έμφαση ότι ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η συμπαράσταση και από την Ελλάδα και την Κύπρο.
"Τα ελλαδικά μέσα ενημέρωσης, τα κυπριακά, ο λαός της Ελλάδας και της Κύπρου, ο απανταχού ελληνισμός, αλλά και ο πολιτικός κόσμος των δυο χωρών μού συμπαραστάθηκαν. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η συμπαράσταση της ομογένειας της Αυστραλίας. Δεν έχω λόγια να εκφράσω τις ευχαριστίες μου και την ευγνωμοσύνη μου", είπε υπογραμμίζοντας: "Η κινητοποίηση οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό στο "Νέο Κόσμο", που από την στιγμή της σύλληψής μου, έκανε ότι ήταν δυνατόν για να μην ξεχαστώ".
Υπενθυμίζεται ότι ο ομογενής συγγραφέας, που κατοικεί στη Μελβούρνη, συνελήφθη τον Αύγουστο στην Ταϊλάνδη και πριν ένα μήνα καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση για δυσφήμιση του πρίγκιπα-διαδόχου της χώρας, μέσα από το βιβλίο του "Verisimilitude" ("Αληθοφάνεια"").
Το βιβλίο εκδόθηκε το 2005 και είχε πουλήσει μόνο 7 αντίτυπα.
Την χαρά της απελευθέρωσής του επισκίασε η ασθένεια της μητέρας του, Δέσποινας.
"Έκλαιγα επί οκτώ ώρες", είπε ο Νικολαΐδης στους δημοσιογράφους, μετά την άφιξή του, γιατί, όπως εξήγησε, λίγα λεπτά πριν την αναχώρησή του από τη Μπανγκόκ έμαθε ότι η μητέρα του υπέστη εγκεφαλικό.
"Λίγες ώρες νωρίτερα, ενημερώθηκα για την απονομή βασιλικής χάριτος. Μου ζητήθηκε να γονατίσω μπροστά στο πορτρέτο του βασιλιά. Κάτι σαν βασιλική ακρόαση και μετάνοια", είπε.
Ο ίδιος εξήγησε ότι στη φυλακή δεν απελπίστηκε ποτέ. "Ναι, στέγνωσαν τα δάκρυά μου, αλλά ποτέ δεν στέγνωσα από ελπίδα και αγάπη", είπε και πρόσθεσε: "Τώρα αισθάνομαι εξαντλημένος και θέλω να πάω στο νοσοκομείο να δω την μητέρα μου, η οποία, όπως μου λένε, δεν μπορεί ούτε καν να μιλήσει".
Ο πατέρας του, Σωκράτης Νικολαΐδης, δήλωσε ότι αισθάνθηκε σαν να "αναστήθηκε".
"Όλους αυτούς τους μήνες ήμουν ζωντανός-νεκρός", είπε και πρόσθεσε: Ελπίζω η επιστροφή του Χάρη να συμβάλει και στην αποκατάσταση της υγείας της μητέρας του".
Ο αδελφός του Χάρη Νικολαΐδη, Φώτης, συμπλήρωσε ότι όλη η οικογένεια έζησε έναν εφιάλτη εδώ και έξι μήνες.
"Αισθανόμαστε μεγάλη ανακούφιση", είπε και πρόσθεσε ότι ο Χάρης θα πρέπει τώρα να κοιτάξει την υγεία του, γιατί οι συνθήκες κράτησής του "είχαν τις επιπτώσεις τους".
![](http://1.bp.blogspot.com/_UZivqxus1H4/SaJxW8ApDuI/AAAAAAAABAk/ClVZCiEAfmE/s400/Harry+and+Socrates+Nicolaides.jpg)
H συγκίνηση είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα του Σωκράτη Νικολαΐδη και του γιου του Χάρη, μετά την απελευθέρωση του τελευταίου και την επιστροφή του στη Μελβούρνη. Φώτο: Πάνος Κακαλιάς
Ο Χάρης Νικολαΐδης μιλά αποκλειστικά στο "Νέο Κόσμο" για τις συνθήκες στη φυλακή, την επιστροφή του στη Μελβούρνη, το αντάμωμα με τη μητέρα του
ΤΟΥ ΣΩΤ. ΧΑΤΖΗΜΑΝΩΛΗ
"Έχω δει το φιλμ "Εξπρές του Μεσονυκτίου" και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι αυτά που έζησα εγώ σε μπουντρούμι της Μπανγκόκ ήταν πολύ χειρότερα", δήλωσε στο "Νέο Κόσμο" ο πρώην συντάκτης μας, Χάρης Νικολαΐδης, φανερά εξαντλημένος, αλλά και ανακουφισμένος, που ο εφιάλτης του τελείωσε.
"Ακόμα νοιώθω τις αλυσίδες στα χέρια και τα πόδια μου. Ούτε σε ζώα δεν συμπεριφέρονται έτσι". Όπως μάς εξήγησε, στη φυλακή όπου κρατείτο, υπήρχαν άλλες 20.000 κρατούμενοι.
"Οι περισσότεροι βαρυποινίτες. Δολοφόνοι, βιαστές, έμποροι όπλων", λέει για τις συνθήκες κράτησής του και συνεχίζει: "Σε κάθε κελί στοιβαγμένοι από 60 έως και 90 άτομα. Δεν υπήρχε χώρος ούτε για να είσαι όρθιος. Βρωμιά παντού. Το κελί έχει μια τουαλέτα. Μια τρύπα στο έδαφος και δεν έχει εξαερισμό. Κοιμόμουν με μια μάσκα, για να μην προσβληθώ από φυματίωση ή πνευμονία. Μας έδιναν γάλα σόγια το πρωί και μετά πλενόμασταν σε κάτι γούρνες με νερό που ήταν βούρκος. Το νερό άλλαζε κάθε εβδομάδα. Το φαγητό μας ήταν, κυρίως, ψαροκόκαλα και βραστό νερό. Δεν το μπορούσα με τίποτα. Στη φυλακή κυκλοφορούσαμε ξυπόλητοι και ανάμεσά μας ήταν δεκάδες γάτες τις οποίες άλλοι κρατούμενοι έκαιγαν με τσιγάρα. Το πάτωμα ήταν γεμάτο από ψαροκόκαλα, εμετό και ακαθαρσίες".
Ο Χάρης μάς είπε ότι αρκετές φορές κρατούμενοι πέθαιναν στο κελί τους και έμεναν εκεί τα πτώματά τους έως την επόμενη μέρα.
"Τουλάχιστον δώδεκα άτομα πέθαναν στο δικό μου κελί", είπε, ενώ ανέφερε ότι οι φύλακες έδερναν κρατούμενος με μακριά, χοντρά ξύλα.
ΕΠΕΣΕ ΣΤΟ... ΒΟΘΡΟ
Την περασμένη Πέμπτη, ο Χάρης ενημερώθηκε για την απονομή χάριτος από τον βασιλιά.
"Η ημέρα αυτή θα μου μείνει αξέχαστη", λέει και εξηγεί:
"Το πρωί έπεσα μέσα σ' ένα βόθρο με ακαθαρσίες. Πάτησα σε κάποια ξύλα που ήταν σάπια και έπεσα στο βόθρο. Παρά λίγο να πνιγώ μέσα στις ακαθαρσίες. Λίγο αργότερα, ενημερώνομαι ότι θα αποφυλακιστώ. Και πριν προλάβω να συνέλθω, μου λένε ότι η μητέρα μου έπαθε εγκεφαλικό και νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση".
Από το αεροδρόμιο της Μελβούρνης πήγε κατευθείαν στο ίδρυμα όπου νοσηλεύεται η μητέρα του, Δέσποινα Νικολαΐδη, η οποία μην αντέχοντας τις δοκιμασίες των τελευταίων έξι μηνών υπέστη εγκεφαλικό.
"Η μητέρα μου δεν μπορεί να μιλήσει. Δεν ξέρουμε αν καταλαβαίνει καλά-καλά", μάς είπε ο Φώτης Νικολαϊδης, αδελφός του Χάρη, προσθέτοντας:
"Θα δούμε αν θα γνωρίσει τον Χάρη".
Φυσικά και τον γνώρισε. Με το που την πλησίασε καυτά δάκρυα άρχισαν να τρέχουν στα μάγουλα της κυρα-Δέσποινας.
Δεν μπορούσε, όμως, να του μιλήσει, παρά μόνο έλεγε "ναι, ναι, αγόρι μου". Ο Χάρης την είχε επί ώρες στην αγκαλιά του και την χάϊδευε.
"Θέλω να την ξαναδώ όπως ήταν πριν", μάς είπε ενώ ο πατέρας του Σωκράτης εξέφρασε την ευχή η επιστροφή του γιου του να βοηθήσει και στην αποκατάσταση της υγείας της συντρόφου του.
ΘΑ ΓΡΑΨΕΙ ΒΙΒΛΙΟ
O Χάρης Νικολαϊδης σκέφτεται να γράψει βιβλίο όπου θα εξιστορεί τον εφιάλτη που έζησε στο μπουντρούμι της Μπανγκόκ.
Μάς είπε, όμως, ότι θέλει να του περάσει ο "θυμός του", εκφράζοντας την ελπίδα "κανένας άλλος Αυστραλός να μην χρειαστεί να υποστεί μία δοκιμασία σαν αυτήν που πέρασα τους τελευταίους πεντέμισι μήνες".
"Θέλω το βιβλίο αυτό να μην έχει ρατσιστική χροιά. Όντως, έζησα έναν εφιάλτη, εξαιτίας κάποιων ακραίων καταστάσεων και ειδικών συνθηκών, αλλά θέλω να υπογραμμίσω ότι οι Ταϊλανδοί είναι ευγενικός, φιλόξενος, ζεστός λαός και τους αγαπώ".
Ο ίδιος, κατά την άφιξή του στο αεροδρόμιο της Μελβούρνης, υπογράμμισε ότι χωρίς τη συμπαράσταση της φίλης του, Τζιντάνα, που τον συνόδευσε πίσω στην Αυστραλία, ίσως να μην τα κατάφερνε.
"Για μένα, η Τζιντάνα υπήρξε ένας βράχος που με στήριζε", είπε χαρακτηριστικά.
Ο Αυστραλός υπουργός Εξωτερικών, κ. Στίβεν Σμιθ, με δήλωσή του, μετά την απελευθέρωση του Νικολαΐδη, ανέφερε ότι "η ταχύτατη απονομή χάριτος και η άμεση απέλασή του στην Αυστραλία δείχνει τις καλές σχέσεις της χώρας με την Ταϊλάνδη".
Σύμφωνα με τον κ. Σμιθ, πριν την καταδίκη του ομογενή συγγραφέα και δημοσιογράφου, η κυβέρνησή του δεν μπορούσε να κάνει πολλά, γιατί θα φαινόταν ως παρέμβαση στη νομοθεσία ξένης χώρας.
Όταν, όμως, υποβλήθηκε η αίτηση χάριτος η Αυστραλία την υποστήριξε με θέρμη.
Μαζί του συμφώνησε και ο Αυστραλός δικηγόρος του Νικολαΐδη, Μαρκ Ντιν, ο οποίος είπε ότι, μετά την ολοκλήρωση της νομικής διαδικασίας, η Αυστραλία ενήργησε αποφασιστικά και αποτελεσματικά.
Ο κ. Ντιν επαίνεσε την άριστη συνεργασία μεταξύ της αυστραλιανής κυβέρνησης και των Αρχών της Ταϊλάνδης που οδήγησε στην απελευθέρωσή του.
"Φαίνεται ότι η κυβέρνηση της Αυστραλίας ασχολήθηκε με την υπόθεση σε πολιτικό επίπεδο, που σημαίνει ότι ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών ανέλαβε την υπόθεση του Χάρη. Ως εκ τούτου, η διαδικασία ολοκληρώθηκε όσο ήταν το δυνατόν γρηγορότερα" είπε.
Πρόσθεσε, όμως, ότι σε καμιά περίπτωση ο Νικολαΐδης δεν έπρεπε να συλληφθεί αρχικά και να καταδικαστεί.
"Η προηγούμενη κυβέρνηση τον χρησιμοποίησε κατά απαράδεκτο τρόπο για να δείξει ότι είχε την εύνοια της μοναρχίας. Γι' αυτό του άσκησε και δίωξη", είπε ο κ. Ντιν.
Ως γνωστόν, ο βασιλιάς της Ταϊλάνδης έκανε δεκτό το αίτημα του ομογενή συγγραφέα και δημοσιογράφου Χάρη Νικολαΐδη για απονομή βασιλική χάριτος.
Πριν ένα μήνα, ο Χάρης Νικολαΐδης είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση τριών ετών γιατί το δικαστήριο έκρινε ότι πρόσβαλε τη βασιλική οικογένεια με μια αναφορά του λίγων αράδων σε ένα μυθιστόρημα που πούλησε μόνο επτά αντίγραφα.
ΞΕΧΩΡΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ
"Είμαι ευτυχισμένος, ζαλισμένος και δεν το πιστεύω ακόμα ότι είμαι ελεύθερος και πίσω στη Μελβούρνη", δήλωσε το Σάββατο, μετά την απελευθέρωσή του, την απέλασή του και την επιστροφή του στη Μελβούρνη.
Η υποδοχή του Νικολαΐδη στο αεροδρόμιο της Μελβούρνης ήταν ιδιαίτερα συγκινητική και η επιστροφή του ήταν πρώτο θέμα στα αυστραλιανά, αλλά και διεθνή μέσα ενημέρωσης.
Με δάκρυα στα μάτια, τον υποδέχθηκαν ο πατέρας του Σωκράτης και ο αδελφός του Φώτης.
Ο Χάρης Νικολαΐδης ευχαρίστησε τον αυστραλιανό λαό και τα μέσα ενημέρωσης για την συμπαράστασή του όλο αυτό το διάστημα που "ζούσε έναν εφιάλτη".
Μιλώντας στους δημοσιογράφους, τόνισε με έμφαση ότι ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η συμπαράσταση και από την Ελλάδα και την Κύπρο.
"Τα ελλαδικά μέσα ενημέρωσης, τα κυπριακά, ο λαός της Ελλάδας και της Κύπρου, ο απανταχού ελληνισμός, αλλά και ο πολιτικός κόσμος των δυο χωρών μού συμπαραστάθηκαν. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η συμπαράσταση της ομογένειας της Αυστραλίας. Δεν έχω λόγια να εκφράσω τις ευχαριστίες μου και την ευγνωμοσύνη μου", είπε υπογραμμίζοντας: "Η κινητοποίηση οφείλεται σε ένα μεγάλο βαθμό στο "Νέο Κόσμο", που από την στιγμή της σύλληψής μου, έκανε ότι ήταν δυνατόν για να μην ξεχαστώ".
Υπενθυμίζεται ότι ο ομογενής συγγραφέας, που κατοικεί στη Μελβούρνη, συνελήφθη τον Αύγουστο στην Ταϊλάνδη και πριν ένα μήνα καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση για δυσφήμιση του πρίγκιπα-διαδόχου της χώρας, μέσα από το βιβλίο του "Verisimilitude" ("Αληθοφάνεια"").
Το βιβλίο εκδόθηκε το 2005 και είχε πουλήσει μόνο 7 αντίτυπα.
Την χαρά της απελευθέρωσής του επισκίασε η ασθένεια της μητέρας του, Δέσποινας.
"Έκλαιγα επί οκτώ ώρες", είπε ο Νικολαΐδης στους δημοσιογράφους, μετά την άφιξή του, γιατί, όπως εξήγησε, λίγα λεπτά πριν την αναχώρησή του από τη Μπανγκόκ έμαθε ότι η μητέρα του υπέστη εγκεφαλικό.
"Λίγες ώρες νωρίτερα, ενημερώθηκα για την απονομή βασιλικής χάριτος. Μου ζητήθηκε να γονατίσω μπροστά στο πορτρέτο του βασιλιά. Κάτι σαν βασιλική ακρόαση και μετάνοια", είπε.
Ο ίδιος εξήγησε ότι στη φυλακή δεν απελπίστηκε ποτέ. "Ναι, στέγνωσαν τα δάκρυά μου, αλλά ποτέ δεν στέγνωσα από ελπίδα και αγάπη", είπε και πρόσθεσε: "Τώρα αισθάνομαι εξαντλημένος και θέλω να πάω στο νοσοκομείο να δω την μητέρα μου, η οποία, όπως μου λένε, δεν μπορεί ούτε καν να μιλήσει".
Ο πατέρας του, Σωκράτης Νικολαΐδης, δήλωσε ότι αισθάνθηκε σαν να "αναστήθηκε".
"Όλους αυτούς τους μήνες ήμουν ζωντανός-νεκρός", είπε και πρόσθεσε: Ελπίζω η επιστροφή του Χάρη να συμβάλει και στην αποκατάσταση της υγείας της μητέρας του".
Ο αδελφός του Χάρη Νικολαΐδη, Φώτης, συμπλήρωσε ότι όλη η οικογένεια έζησε έναν εφιάλτη εδώ και έξι μήνες.
"Αισθανόμαστε μεγάλη ανακούφιση", είπε και πρόσθεσε ότι ο Χάρης θα πρέπει τώρα να κοιτάξει την υγεία του, γιατί οι συνθήκες κράτησής του "είχαν τις επιπτώσεις τους".
Άλλα άρθρα από christiannaloupa
Σχολιάστε το άρθρο:
συνολικά:
| προβολή:
![](https://www.palmografos.com/themes/palmografos/img/editorial3.png)
Δείτε καρέ-καρέ τη σφαγή στο Κοντομαρί Χανίων από τους Γερμανούς - Η ιστορία του Franz Peter Weixler
Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος.
Η Μάχη της Κρήτης είναι γνωστή σε όλους.Μετά την κατάληψη του νησιού από τους ναζί ωστόσο, άρχισαν τα αντίποινα.
Στις 2 Ιουνίου 1941, στο χωριό Κοντομαρί Χανίων, οι Γερμανοί εκτέλεσαν 23 (;) άνδρες, ως αντίποινα για τις εκτελέσεις και τη σφαγή πολλών Γερμανών αλεξιπτωτιστών, που είχαν πέσει μέσα στους θάμνους. Πτώματα Γερμανών είχαν εντοπιστεί κοντά στο χωριό. Οι Γερμανοί όρμησαν ...
Διαβάστε το άρθρο
- Δημοφιλέστερα
Αξιολογήστε αυτο το άρθρο